ΤΩΡΑ ΞΕΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑ... ΞΥΠΝΑ!

ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ....!!!!

Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες
(ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών τα τότε μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);

Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην ελληνική αγορά...

Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;

Για να σου πάρουντο πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου.

Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.

Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;

Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο.

Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου,τον ιδρώτα σου, με αέρα;

Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την... "ελεύθερη αγορά";

Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας.

Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουντους δικούς τους κανόνες... διατροφής.

Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας;

Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι' εμάς δυστυχισμένους.

Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;

Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο - το καλύτερο οικόπεδο - και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και των... αρχαιοτήτων.

Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό;

Θέλεις 20 ευρώ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε "όμορφο" που παριστάνει τον... εργολάβο.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα... χαζοκούτια;

Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των... σήριαλς. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο.

Να σου κάνουν με το ζόρι ''φιλική'' γλώσσα τα ... Τουρκικά !!!

Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα", με καμιά ειδικότητα, στον αέρα.

Κατάλαβες τώρα γιατί σ' έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο... "δημόσιο";

Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους... "εποίκους".

Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα... 70 του;

Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτό προωθούν την... υπογεννητικότητα.

Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;

Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" του τόπου.

Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι... θεατρίνοι.

Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;

Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ... ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ... ΓΕΝΝΗΘΕΙ.

Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο.

Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.

(από την φίλη "Σκοτεινός Αγγελος" στο FB)

Ο ΝΕΟ-ΓΡΑΙΚΥΛΟΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ!!!

ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΧΟΛΙΑ....
(από το giaourti.wordpress.com)
Y.Γ. Κώστα Μαυροσκούφη: Μόνο ψυχίατρος μπορεί να εξηγήσει την παρακάτω παράνοια...

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΚΥΠΡΟΣ 1974-Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ"

Το απόγευμα της Τετάρτης 2 Νοεμβρίου 2011, πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο ΠΡΕΖΙΝΤΕΝΤ, η παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Δημητριάδη, "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - η μεγάλη προδοσία", το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ.
Ο δημιουργός του ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ "ΠΕΛΑΣΓΟΣ", Ιωάννης Γιαννάκενας, αφού ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους για την παρουσία τους, ζήτησε από όλους να σηκωθούν όρθιοι και να κρατηθεί ενός λεπτού σιγή για τους Πεσόντες της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974, αλλά και για τον ΕΥΠΑΤΡΙΔΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΔΗΜΟΥ, ο οποίος λίγες ώρες πριν είχε ενταφιαστή στο ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΠΑΠΑΓΟΥ.
Μετά την συγκινητική αυτή πράξη τιμής, χαιρέτησαν την εκδήλωση: Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βετεράνων Πολεμιστών Κύπρου 1974, κ. Νίκος Αργυρόπουλος.
Ο κ. Κώστας Ανεμάς, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής Γονέων και Συγγενών Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας 1974, του οποίου ο αδελφός Δημήτρης, Στρατιώτης (ΔΒ) της ΕΛΔΥΚ αγνοείται από τις 16-8-74, μέχρι σήμερα.
Η Ελένη Γρίβα, γεν. γραμματέας του Συλλόγου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Οικογενειών Αγνοουμένων και Πεσόντων Κυπριακής Τραγωδίας. Ο αδελφός της Χρήστος, Δεκανέας (ΕΜ) της ΕΛΔΥΚ αγνοείται από την 16-8-1974 μέχρι σήμερα.
Στην συνέχεια δόθηκε ο λόγος στον κεντρικό ομιλητή της παρουσίασης, τον γνωστό συγγραφέα και τ. Αντιπρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών κ. Ιωάννη Κακολύρη, ο οποίος συνεχάρη τον συγγραφέα για την πολύ καλή εργασία του, για την αντικειμενικότητα και το θάρρος του.
Ακολούθησε ο βετεράνος του 1974, κ. Αντώνης Δούλας, ο οποίος έχει προλογίσει το βιβλίο.
Πριν παραδώσει το βήμα στον συγγραφέα, ο κ. Δούλας κάλεσε τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Βετεράνων Πολεμιστών Κύπρου 1974, κ. Νίκο Αργυρόπουλο, ο οποίος παρέδωσε τιμητικά, εκ μέρους του Συνδέσμου, έναν ΜΑΥΡΟ ΜΠΕΡΕ στον συγγραφέα του βιβλίου Κώστα Δημητριάδη (ο οποίος είναι γνωστός διαδικτυακά ως ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ). H ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ όλων ήταν ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ.
Ο συγγραφέας στην ομιλία του ανέφερε τους λόγους που τον οδήγησαν στην έρευνα και συγγραφή του βιβλίου, αλλά και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε. Αναφέρθηκε με πολύ συγκίνηση στην ΕΠΟΠΟΙΙΑ της ΕΛΔΥΚ και των άλλων πολεμιστών του 1974. Είπε χαρακτηριστικά ότι το βιβλίο γράφτηκε για να ΤΙΜΗΣΕΙ αυτούς που έπεσαν αλλά και για αυτούς που ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ.
Στην συνέχεια ο εκδότης Ιωάννης Γιαννάκενας, αναφέρθηκε στο "μεταίχμιο" μεταξύ του πολεμιστή και του θανάτου, λέγοντας χαρακτηριστικά, σήμερα υπάρχει ανάμεσα μας ένας άνθρωπος ο οποίος βρέθηκε σε αυτήν την "εκκρεμότητα" για περίπου ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ, και κάλεσε στο βήμα τον έφεδρο ανθυπολοχαγό των Λ.Ο.Κ. Δημήτρη Κοκκίνη, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε το 1974 και ήταν κρατούμενος στις φυλακές "Σεράι" των Τουρκοκυπρίων για περίπου 6 μήνες. Στον κ. Δημήτρη Κοκκίνη προσφέρθηκε το βιβλίο του Κώστα Δημητριάδη, ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ.
Η Ελληνοπρεπή αυτή εκδήλωση έληξε με τα εξής λόγια από τον εκδότη Ιωάννη Γιαννάκενα:
"Πάντα να ονειρευόμαστε, να πιστεύουμε, να έχουμε την ΑΙΩΝΙΑ την φλόγα την ΕΛΛΗΝΙΚΗ, γιατί καλύτερες ημέρες θα έρθουνε, για ένα λόγο, γιατί είμαστε ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, και πάντα έρχονται καλύτερες ημέρες. Αρκεί να μην χαθούμε όλοι από την ΠΙΣΤΗ."
Μηνύματα συμπαραστάσεως έστειλαν οι Στρατηγοί: Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος (Διοικητής ΕΛ.ΔΥ.Κ. στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ) και Σπυρίδων Δελής (Τχης, Υποδιοικητής ΕΛ.ΔΥ.Κ. στον ΑΤΤΙΛΑ Ι και ΙΙ).
Την εκδήλωση τίμησαν, ο παλαίμαχος ιερολοχίτης της δεκαετίας 1940-1950, στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας, οι βετεράνοι πολεμιστές Κύπρου, Υπλγοί (ΠΖ) Κόλλιας Ιωάννης και Σκούρας Δημήτριος, οι Στρατιώτες Ανδριόπουλος Σταύρος, Χόνδρος Ευάγγελος, Πανταζώνας Χρήστος, Μπαλογιάννης Γεώργιος, Πετρέλης Λάμπρος και Αργυρόπουλος Νικόλαος.
Η κυρία Αμαλία Χανδρινού, σύζυγος του Πλωτάρχη Ελευθερίου Χανδρινού, Κυβερνήτη του Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ και αδελφή του Πλοιάρχου Βασίλη Γαβριήλ (Κυβερνήτη του υποβρυχίου «Γλαύκος»), η Μαρία, κόρη του Αγνοούμενου Ανχη (ΠΒ) Στυλιανού Καλμπουρτζή, η κυρία Βίκυ Τσιάκα, σύζυγος του Αγνοούμενου Τχη (ΠΖ) Κωνσταντίνου Τσιάκα, η Βικτωρία, αδελφή του Πεσόντα Στρατιώτου (ΠΖ) Πιπεριάν Περσέχ, η αδελφή του Αγνοούμενου Στρατιώτου (ΠΖ) Αναστασίου Κρατημένου, η σύζυγος και η κόρη του ενεργού βετεράνου Πολεμιστή της ΕΛ.ΔΥ.Κ. Μιχάλη Χαζάπη, ο οποίος έφυγε από την ζωή πρόσφατα.
Καθώς και οι βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. Θανάσης Πλεύρης και Άδωνις Γεωργιάδης.

ΔΕΊΤΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ LINK/VIDEO

http://www.youtube.com/watch?v=cgxyrBpkJ1o

ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ !!!!

Της κ. Φωτεινής Τομαή*

Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ της Συνθήκης των Σεβρών στο Παρίσι τον Αύγουστο του 1920 σήµανε το τέλος της οθωµανικής αυτοκρατορίας και τον διαµελισµό της από τους Συµµάχους. Στη θέση όµως του παλαιού θεοκρατικού καθεστώτος γεννήθηκε µια νέα, ακόµη πιο επικίνδυνη, πραγµατικότητα που αποτέλεσε κατά µία έννοια τη νέα θρησκεία του κράτους: ο παντουρκισµός. οι διωγµοί σε βάρος των χριστιανικών πληθυσµών, προτού ακόµη προλάβει να στεγνώσει το µελάνι στις Σέβρες, θα έπαιρναν τον χαρακτήρα γενοκτονίας ακριβώς δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 1922, όταν η Σµύρνη παραδινόταν στις φλόγες. Η προδοσία όµως της Ελλάδας από τους τέως συµµάχους της είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Η καταιγιστική πληροφόρηση που ελάµβανε η ελληνική κυβέρνηση από την άνοιξη ήδη του 1921, πλην των προξενικών και διπλωµατικών της αρχών στη γείτονα, από όλες τις πρεσβείες της στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως αυτές περιλαµβάνονται σε τρεις ογκώδεις φακέλους του έτους 1921, γεννά εξακολουθητικά ερωτήµατα για το πού βάδιζε και πόσο αυτοκαταστροφική ήταν η πολιτική της χώρας όταν ο στρατός της διέσχιζε την άνυδρη πεδιάδα του Σαγγαρίου φθάνοντας µόλις λίγα χιλιόµετρα έξω από την Αγκυρα τον καυτό Αύγουστο του 1922.

Η άνευ προσχηµάτων, εξαρχής, πολιτική της γείτονος για αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών από την υπογραφή της ήδη στο διάσηµο για τις πορσελάνες του προάστιο των Παρισίων κέρδισε, µε δέλεαρ την εξασφάλιση προνοµιακών όρων διµερούς οικονοµικής συνεργασίας, πολύ έγκαιρα τον γερµανοϊταλικό άξονα, στο άρµα του οποίου για ευνόητους λόγους προσδέθηκε ο γαλλικός παράγων και τελευταίος, πλην καθ’ όλα µη υστερών σε πάθος και πλήθος πρωτοβουλιών για στήριξη του Κεµάλ που ολοένα κέρδιζε έδαφος στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας, αδιαµφισβήτητου πρωταγωνιστή των γεγονότων που έµελλαν να αλλάξουν άρδην τη µοίρα της χώρας, ο µπολσεβικικός. Μάλιστα, όπως αναφερόταν σε κρυπτοτηλεγράφηµα από την Κωνσταντινούπολη που υπέγραφε κατά την αποκρυπτογράφησή του ο στρατηγός Κούτσης από το γραφείο του υπουργού των Στρατιωτικών, «οι κοµιτατικοί κύκλοι Κωνσταντινουπόλεως τρέφουσιν ελπίδας ότι µία Ελληνο-Μπολσεβικική σύρραξις θα επιφέρη την Ελληνικήν καταστροφήν», συµπληρώνοντας πως «σοβαροί τουρκικοί κύκλοι χαρακτηρίζουσιν ανωτέρω διαδόσεις ως µέσον αναπτερώσεως Τουρκικού ηθικού» (ΕΠ 1424, 15 Ιουλίου 1921).

Τα βρετανικά συµφέροντα

Σταθερός ο αγγλοσαξονικός άξων, µε τις Ηνωµένες Πολιτείες να σαρώνονται από συλλαλητήρια υπέρ των χριστιανικών πληθυσµών της Μικράς Ασίας, Ελλήνων και Αρµενίων, και πύρινους λόγους όπως του γερουσιαστή William King, κεντρικού οµιλητή στο συλλαλητήριο της Φιλαδέλφειας, που µιλούσε για τα κατορθώµατα και τις νίκες «του γενναίου ελληνικού στρατού εναντίον του Κεµάλ, µαχόµενος όπως και οι προπάτορές του υπέρ της χριστιανοσύνης», και τον βρετανό πρωθυπουργό να χαρακτηρίζει τον Τούρκο «τον χειρότερο εγκληµατία ανάµεσα στους εχθρούς της χώρας του», δεν εστερείτο, πλην ειλικρινών υπέρ της Ελλάδος, και ιδιοτελών αισθηµάτων και εκτιµήσεων: Αν η Αγκυρα κέρδιζε στην κρίσιµη εκείνη ώρα το παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας µε τη βοήθεια της Ρωσίας, τότε, για την τελευταία, άνοιγε ο δρόµος καθόδου της στις θερµές θάλασσες της Μεσογείου µέσω των Στενών- πλήρως ασυµβίβαστη µε τα βρετανικά συµφέροντα στον χώρο της Μέσης Ανατολής!

∆εν ήταν γι’ αυτό υπερβολικός για όσα ενηµέρωνε ο διευθύνων το Γενικό Προξενείο Γενεύης: «Η Αγγλική Κυβέρνησις (διά της Intelligence Service) ωργάνωσεν εν Ελβετία δίκτυον κατασκοπείας της τουρκικής και πανισλαµικής οργανώσεως και των ενεργειών των». Προσέθετε δε ότι «ο εκ των κυριοτέρων πρακτόρων αυτής, µεθ’ ου συνδέοµαι, εδέχθη να θέση εις την διάθεσίν µου αντίγραφον των εκθέσεών του». Επρόκειτο για κατασκοπεία «περί της ιταλογερµανο-πανισλαµικής δράσεως περί την γενοµένην εν Γενεύη την 24ην Μαΐου Συνδιάσκεψιν εξεχόντων εν Ελβετία Τούρκων πρακτόρων, η κίνησις των οποίων επροκάλεσε το ενδιαφέρον της Αγγλικής Κυβερνήσεως» (ΑΠ 591, Γενεύη 28/10 Ιουνίου 1921).

Ωστόσο ο εφοδιασµός του κεµαλικού στρατού είχε ήδη ξεκινήσει. Ιδού πώς µεθοδευόταν, άλλοτε µυστικά και άλλοτε χωρίς προκάλυψη, η έξωθεν βοήθεια:

Από τον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας ο υποπρόξενος Φρυδάς ενηµέρωνε: «Τουρκικά ιστιοφόρα µεγάλης χωρητικότητος φορτώνουσιν σχετικώς µεγάλας ποσότητας σίτου και άλλων δηµητριακών, υπάρχει δε πιθανότης ότι υπό τα φορτία ταύτα κρύπτονται τα εκάστοτε αποστελλόµενα εις τον Κεµαλικόν στρατόν όπλα και πυροµαχικά» (ΑΠ 798, 17 Οκτωβρίου 1921).

Απεσταλμένοι του Λένιν με τον Κεμάλ.

Φορτία µε πυροµαχικά

Από τη Σόφια ο πρεσβευτής Πανουργιάς ειδοποιούσε την Αθήνα για εκεί άφιξη απεσταλµένου του Κεµάλ, του Αχµέτ Νετζέτ, για να παραλάβει «πυροµαχικά φθάσαντα εξ Αυστρίας». Συµπλήρωνε δε: «Ταύτα, ως και δυναµίτις και χειροβοµβίδες, παρεδόθησαν εις Ποµάκους ελθόντας ενταύθα εκ Ροδόπης υπό πρόσχηµα αγοράς εµπορευµάτων. Αποκρυβέντα δε εντός δεµάτων υφασµάτων µετηνέχθησαν εις Κιρτζαλί και σύνορα. Τούρκος πράκτωρ λέγει ότι δράσις αποβλέπουσα κυρίως ανατινάξεις σηράγγων και γεφυρών άρχεται κατ’ αυτάς» (ΑΠ 7249, 4 Νοεµβρίου 1921). Σε «Εκτακτον ∆ελτίον Πληροφοριών»

Πέντε ηµέρες νωρίτερα από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού η ελληνική κυβέρνηση επληροφορείτο εµπιστευτικώς ότι «εν Ευξείνω Πόντω ταξιδεύουσι δύο υποβρύχια υπό Σοβιετικήν σηµαίαν τα οποία πρόκειται να πωληθώσιν ή ίσως επωλήθησαν ήδη εις τον Κεµάλ» (ΑΠ 430).

Ο στρατηγός Παπούλας στις 6 Οκτωβρίου 1921 ενηµέρωνε από τη Σµύρνη ότι απεσταλµένοι του Κεµάλ « ανεχώρησαν δι’ Αδανα προς παραλαβήν Γαλλικών όπλων και τηλεβόλων» (ΕΠ 21519 / 7678).

Στις 15 Οκτωβρίου 1921 η Υπάτη Αρµοστεία Σµύρνης κοινοποιούσε στην κυβέρνηση την πληροφορία ότι ο ειδικός απεσταλµένος των εθνικιστών στη Μόσχα, ο γιατρός Τεβερήκ Ρουσδή, επέστρεφε στην Άγκυρα µε ενισχύσεις ενός εκατομμυρίου τουρκικών λιρών σε χρυσό, εν είδει δώρου στον Κεµάλ (ΑΠ 145). Το αυτό µαρτυρούσε και ο Παπούλας, σύµφωνα µε µαρτυρία του ταγµατάρχη Μελά από τη Βηρυτό: «Πληροφορούµαι ότι µέγα ποσόν χρυσού αποστέλλεται διά Ιταλικών πλοίων εκ Κωνσταντινουπόλεως µέσω Ατταλείας εις Κεµαλικούς» (ΑΠ 11411, 4 Οκτωβρίου 1921). Οι πρέσβεις Μεταξάς και ∆ιαµαντόπουλος, από Ρώµη και Βελιγράδι, τον Οκτώβριο του ιδίου έτους πληροφορούσαν για ενισχύσεις που έφθαναν από το Τουρίνο µε ανταλλακτικά της Fiat και σφαίρες, και από τη Βιέννη µέσω Ιταλίας και Βουλγαρίας (η Ρουµανία είχε αρνηθεί τη χρήση του εδάφους της για τη διέλευσή τους) 40.000 όπλων και 30 εκατοµµυρίων φυσιγγίων (ΑΠ 1510 και ΑΠ 1184). Η βοήθεια της Ιταλίας όµως δεν περιοριζόταν σε αποστολή πολεµοφοδίων. Ο µεν Βλαχόπουλος από τη Σµύρνη ανέφερε ότι, πλην «της συνθέσεως, εξοπλισµού, διατροφής και ανεφοδιασµού των Τούρκων παρά των επισήµων Ιταλικών Αρχών, µη τηρούντων πλέον ουδέ τα προσχήµατα έναντι ηµών» (ΑΠ 1899/1016, 8 Σεπτεµβρίου 1921), τούρκοι πράκτορες µε ιταλικό ιµατισµό και ιταλικές ταυτότητες περιφέρονταν στη Σµύρνη συλλέγοντας πληροφορίες για τις θέσεις και τις δυνάµεις του ελληνικού στρατού. Επιπλέον, γνήσιοι Ρώσοι και Τάταροι από το Καζάν, καθώς και τεχνίτες, διετέθησαν υπό των Μπολσεβίκων στις υπηρεσίες του Κεµάλ (ΑΠ 102, Βότσης από Υπάτη Αρµοστεία Σµύρνης, 16 Σεπτεµβρίου 1921), ενώ 20 ρώσοι αξιωµατικοί και 600 ρώσοι µουσουλµάνοι ιππείς κατετάγησαν εθελοντικά στον κεµαλικό στρατό.

Και ο Πάπας στο πλευρό των Τούρκων

Εράνους υπέρ του Κεμάλ διεξήγαγε η Αιγυπτιακή Βιβλιοθήκη (ΑΠ 264, Βότσης, 17 Νοεμβρίου 1921), ενώ αλγεινή εντύπωση προκαλούσε η είδηση ότι αλάτι για τον στρατό του Κεμάλ έστελνε η κυπριακή κυβέρνηση(!) (1.000 τόνοι από την περιοχή της Λάρνακας, ΑΠ 315, πρόξενος Χατζηβασιλείου, 12 Οκτωβρίου 1921).

Ακόμη και ο Πάπας, «δήθεν εξ ενδιαφέροντος υπέρ της ζωής των εν Μικρασία χριστιανών», ετάχθη υπέρ του Κεμάλ. (πρεσβευτής Σ. Πεζάς από Ρίο Ιανέιρο, ΑΠ 779, 22 Απριλίου 1921). «Δεν γνωρίζω ποίαι θα είναι περαιτέρω αι εξωτερικαί συνέπειαι... καλόν όμως είναι να ίδωμεν ποίοι είναι οι φίλοι και ποίοι οι εχθροί του έθνους μετά το οριστικώς καταπίπτον προσωπείον της μισελληνικής πολιτικής των Γάλλων, των Ιταλών και της Καθολικής Εκκλησίας» (όπ. π)

Πηγή

sitalkisking.blogspot.com

www.tovima.gr

(ΥΓ. ΣΕ ΑΛΛΟ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΞΩ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. - ΣΤΑ ΠΡΩΙΜΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΟΥ - ΠΟΥ ΥΠΑΚΟΥΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ , ΔΙΑΒΡΩΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΑΞΙΟΜΑΧΟ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1922)

Στο όνομα του παππού μου, που στα 18 του έμεινε χωρίς πόδια στον πόλεμο!

Γράφει η Φωτεινή Αναστασίου

"Εχθές το πρωί ξανάρχισε η εκδίκαση της μήνυσης που κατέθεσαν έξι δικηγόροι εναντίον του γερμανικού περιοδικού «Focus» για τη γελοιοποίηση των Ελλήνων. Η ομάδα των δικηγόρων είναι ο Θεόδωρος Φραγκάκης, η Αικατερίνη Φραγκάκη, η Αικατερίνη Πουλάκη, ο Σταύρος Ανδρουτσόπουλος και ο Χρήστος Χρυσανθακόπουλος.

Η μήνυση κατατέθηκε ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών στις 19 Μαρτίου 2010 κατά παντός υπευθύνου εκδότη, διευθυντή σύνταξης, δημοσιογράφου και αρθογράφου του περιοδικού για τα αδικήματα της εξύβρισης, της συκοφαντικής δυσφήμησης διά του Τύπου και της προσβολής εθνικού συμβόλου, όπως προβλέπονται από τους γενικούς και ειδικούς ποινικούς νόμους.

Πρόκειται για το τεύχος που εκδόθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2010 με το γνωστό πια σε όλους μας εξώφυλλο που παρουσίαζε την Αφροδίτη της Μήλου σε άσεμνη χειρονομία, ενώ το πίσω μέρος του αγάλματος ήταν καλυμμένο με την ελληνική σημαία.

Μετά την Κατοχή, μετά το Δίστομο, μετά το Κομμένο και μετά τα Καλάβρυτα.
Μετά τις αρπαγές αρχαιολογικών θησαυρών.
Μετά τη γενοκτονία με τη λιμοκτονία παιδιών. Οι εικόνες σκελετωμένων παιδιών ακόμα στοιχειώνουν το μυαλό μας.
Μετά τον πόλεμο.
Μετά το Ολοκαύτωμα. Ακόμα θυμάμαι εκείνο το τατουάζ. Στο χέρι του παππού της καλύτερής μου φίλης, που επέζησε από το Άουσβιτς. Ο θείος της, νήπιο τότε, δεν βρέθηκε ποτέ.
Μετά το Κατοχικό δάνειο. Που δεν επέστρεψαν ποτέ. Και που δε ζητήσαμε ποτέ.
Μετά τους ανάπηρους πολέμου.
Μετά τους νεκρούς που θρηνήσαμε, που έπεσαν στο μέτωπο προασπίζοντας την Ελευθερία μας. Πολεμώντας για την Ελευθερία ολόκληρης της Ευρώπης.
Μετά.
Μετά.
Μετά.

Όταν προβλήθηκε η ταινία «Η Λίστα του Σίντλερ» στη Γερμανία, κάμερες περίμεναν έξω από τους κινηματογράφους. Οι δημοσιογράφοι ρωτούσαν τους Γερμανούς που έβγαιναν από την αίθουσα για την ταινία. Οι θεατές ήταν σοκαρισμένοι γιατί έλεγαν ότι δεν ήξεραν πως είχαν συμβεί τόσο απάνθρωπα γεγονότα από τους προγόνους τους. Αλλά ακόμα και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία το ίδιο επικαλέστηκαν. Ότι δεν ήξεραν.

Ε, λοιπόν, όλα αυτά και άλλα τόσα είναι ιστορικά γεγονότα. Έγιναν από τον λαό σας. Από τον εκλεγμένο αρχηγό του κράτους σας

Δε μπορεί να τελειώσει αυτός ο «κατάλογος». Η φόρτιση είναι μεγάλη. Η μήνυση κατά του γερμανικού περιοδικού είναι μια περήφανη, επιτέλους, απάντηση Ελλήνων Πολιτών στις χυδαιότητες και στο θράσος Γερμανών δημοσιογράφων. Την ίδια εποχή που εκδόθηκε το συγκεκριμένο τεύχος, οι Γερμανοί μας υποδείκνυαν ότι θα μπορούσαμε να πουλήσουμε την Ακρόπολη για να ξεχρεώσουμε. Ακόμη και Γερμανοί πολίτες που τους σταματούσαν με την κάμερα στον δρόμο για να τους ρωτήσουν για την ελληνική οικονομική κρίση. Λες και η δική μας οικονομία δεν στήριζε τόσα χρόνια τη δική τους αγοράζοντας προϊόντα τους!

Πρέπει να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια ηθικής δικαίωσης και να είμαστε παρόντες στη δίκη. Πρέπει να προβληθεί αυτή η δίκη και από τα ΜΜΕ, αλλά το κυριότερο είναι να είμαστε όλοι μας ηθικοί συμπαραστάτες σε αυτούς τους έξι συμπολίτες μας. Ένας από τους δικηγόρους που κατέθεσαν την εν λόγω μήνυση, ο κ. Ανδρουτσόπουλος, είπε: «Εμείς κρατάμε την μοίρα μας στα χέρια μας».

Γιατί δεν έχει προβληθεί αυτή η τόσο σημαντική κίνηση συμπολιτών μας από τον Τύπο; Πώς χάθηκε αυτή η είδηση ανάμεσα στις κατά τα άλλα «χρήσιμες» πληροφορίες που μαθαίνουμε κάθε μέρα;

Αφήνω στην κρίση σας τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για την εν λόγω επιθετική συμπεριφορά γερμανικών ΜΜΕ.

Ευχαριστώ τους συμπολίτες μου για τη μήνυση που κατέθεσαν. Εκ μέρους του παππού μου, που ήταν ανάπηρος πολέμου και είχε κομμένα πόδια μετά από πολλαπλές γάγγραινες. Μετά το αλβανικό μέτωπο, σε ηλικία 18 χρονών."

Από το kafeneio-gr

(Σημείωση Κώστα Μαυροσκούφη: ο δικός μου παππούς ο οποίος πολέμησε το 1941 ως υπερασπιστής στο Οχυρό Ιστίμπεη, ήταν τυχερός, δεν έχασε τα πόδια του! Αλλά σίγουρα θα είχε την ίδια οργή μέσα του όπως και ο παππούς της συγγραφέως του άρθρου!!!)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ"

ΟΛΗ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΟ BLUE SKY ME TON ΝΙΚΟ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟ "Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ"

http://www.youtube.com/watch?v=Lupxd7XX32s&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=qXBauvrdSUk&feature=related

Είμαι και εγώ αγανακτισμένος... Αλλά πρώτα με τον εαυτό μου!

Θυμάμαι, μικρός ακόμα...

Άνθρωπους του μόχθου, που καθημερινά πήγαιναν στην δουλειά τους, έφερναν τον επιούσιο στο μη κλειδαμπαρωμένο και με διάπλατες πόρτες ανοιχτό, σπίτι τους...
Άνθρωπους που δεν έτρεχαν σαν τρελλοί να προλάβουν "τις δουλειές" και πάντα είχαν λίγο χρόνο γιά τον καφενέ, το κομμωτήριο, γιά το γήπεδο τη Κυριακή...
Άνθρωπους που πάρολο που διέμεναν στο κέντρο της Αθήνας, όταν τους έκανε κέφι το βραδάκι, το έκοβαν ποδαράτο μέχρι την Ομόνοια να δουν τα συντριβάνια και να πιούν και κανένα καφεδάκι ή να δροσιστούν με κανένα "υποβρύχιο"....
Άνθρωπους που πάντα τους έμενε κάνα φράγκο να το καταθέσουν στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο γιά τις δύσκολες μέρες και μάθαιναν αυτή την διαδικασία και στα παιδιά τους...
Άνθρωποι που χαίρονταν με μικρά πράγματα, καθημερινά όπως π.χ. ο κυρ-Βασίλης "πήρε τηλεόραση" και έτσι θα μπορούμε να πηγαίνουμε να δούμε τον "Αγνωστο Πόλεμο", την "Μάχη" και το "Πέυτον Πλέης"....
Άνθρωποι που η Κυριακή γιά αυτούς είχε ένα νόημα....
Πρωινό ξύπνημα, η γυναίκα με τα παιδιά στην εκκλησία, ο άντρας πίνει τον καφέ του αφού πήγε στο περίπτερο στην πλατεία να πάρει εφημερίδα - συνήθως την "Απογευματινή" - και το μεσημέρι η μάνα να μαγειρεύει "μοσχαράκι γιουβέτσι" ή "κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο", μιά λυτρωση στον ουρανίσκο από τα όσπρια και τα ζυμαρικά όλης της εβδομάδας....
Και στο μεσημεριανό τραπέζι μετά την προσευχή η μάνα να λέει "φάτε όλο το φαί σας αν θέλετε να πάτε το βράδυ στο σινεμά της γειτονιάς" ή "αν θέλεις να σε αφήσω να πας με τον πατέρα σου στο γήπεδο" (διότι και σε αυτό αποφάσιζε η μάνα...)

Και πέρασαν τα χρόνια....

Ήλθε μιά εποχή που κάποιοι την ονόμασαν ...Μεταπολίτευση!
Και ξαφνικά οι άνθρωποι του μόχθου που ζούσαν μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και γλυκειάς ρουτίνας, κοιτώντας μόνο την δουλειά τους, άλλαξαν ιδιότητα.....
Έγιναν "αντιστσιακοί"".... Ναί 10.000.000 "αντιστασιακοί"....
Κάποιοι από αυτούς σταμάτησαν να πηγαίνουν στον κυρ-Σεραφείμ τον μπαρμπέρη, και άφησαν μούσια και μαλλιά....
Αλλάζοντας ιδιότητα και από άνθρωποι του μόχθου μετεξελίχθηκαν σε "αντιστασιακούς", άλλαξαν ταυτόχρονα και όνειρα....
"Ο κόσμος πάει μπροστά" έλεγαν...
Σιγά-σιγά δεν ήταν αρκετό να ζουν μιά ήσυχη ζωή - αναζήτησαν μιά έντονη ζωή !!!!

Και το Κυριακάτικο τραπέζι με το ψητό από τον φούρνο του κυρ-Βαγγέλη στην γωνία αντκαταστάθηκε με ένα "κοψίδι" στα Βλάχικα, ή ένα ψαράκι στην Χαραυγή...
Πρόοδος....
Αυτή είναι ζωή, όχι αυτό που ζούσαμε χθές!

Και τα χρόνια περνούσαν και τόσο οι "αντιστασιακοί" γίνονταν πιό "αντιστασικοί"....
Ο κυρ-Λεφτέρης που καθημερινά δούλευε στην Βιομηχανία Υφασμάτων, τώρα πιά από τις 12 το μεσημέρι είναι στο σπίτι του... Ο γιός του που είναι φίλος μου, μου είπε ότι τώρα πιά ο μπαμπάς του δεν είναι εργοδηγός στις αυτόματες μηχανές ραφής, αλλά έγινε ... πως μου το είπε; .... αααα έγινε Συνδικαλιστής! Φροντίζει λέει αυτοί που έχουν την Βιομηχανία να μην "καταπιέζουν" αυτούς που εργάζονται σε αυτή...
"Ωραία δουλειά" είπα μέσα μου... Κάτι σαν "Ρομπεν των Δασών" που είδαμε και στην έγχρωμη πιά τηλεόραση που πήρε ο πατέρας του....
Υπήρχε όμως κάτι που μου φαινόταν περίεργο... Ο πατέρας του ήταν εργάτης... Ο δικός μου υποτίθεται καταστηματάρχης....
Ο πατέρας μου πήγαινε στο μαγαζάκι του με το λεωφορείο, ο πατέρας του πήρε αυτοκίνητο...
Εμείς από το 1970 που πήραμε τηλεόραση.. είχαμε μιά "SIERA" - αυτή ήταν η μάρκα της - που όταν έκανε "χιόνια" ο πατέρας της έριχνε δυό φάπες στα πλάγια (όπως έκανε με εμένα όταν του έλεγα ψέμματα γιά κάτι όταν ΄μουν μικρός), και ερχόταν στα ίσια της! Και ήταν και ασπρόμαυρη...
Ο πατέρας του φίλου μου του Συνδικαλιστή, είχε πάρει έγχρωμη....

Θυμάμαι μιά μέρα που θέλησα να πάμε σπίτι του να δούμε μιά έγχρωμη αστυνομική ταινία με τον Κλίντ Ιστγουντ μας είπε με σαδιστικό χαμόγελο..
"Μάγκες η ταινία αναβλήθηκε, γιατί μιλάει ο Αντρέας σήμερα...."

Και τα χρόνια περνούσαν...

Κάποια στιγμή μπήκαμε όλοι σε αυτόν τον χορό της ευδαιμονίας, με τα δύο αυτοκίνητα, με τις διακοπές μας κάθε καλοκαίρι στα νησιά, με τις 3 τηλεοράσεις - μία στο κάθε δωμάτιο του νεοαποκτειθέντος διαμερίσματός μας, χάρη στο Δάνειο που μας έδωσαν από την Τράπεζα - με τα Video μας, τα CD Player μας, τα DVD μας, τα Home Cinema μας, τα τέσσερα κινητά τηλέφωνα της οικογένειας- που κατήργησαν το σταθερό τηλέφωνο του σπιτιού, που άλλωστε κάποτε ο ελεεινός ο ΟΤΕ είχε κάνει 2 χρόνια να μας το βάλει.....

Τι ωραία ζωή.... Ότι θέλουμε κάνουμε.... Μάθαμε και σκί... Για να πηγαίνουμε στην Αράχωβα το χειμώνα...

Και ξαφνικά...
Ξαφνικά οι άνθρωποι που ζούσαν άνετα, που ζούσαν πλέον μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ανασφάλειας αλλά παρόλα ταύτα ευδαιμονούσαν, κοιτώντας μόνο την καλοπέρασή τους, άλλαξαν ιδιότητα.....
Έγιναν "αγανακισμένοι".... Ναί 10.000.000 "αγανακτισμένοι"....

Τι και αν οι 8 στους 10 από αυτούς είχαν ψηφίσει αυτούς που κάποτε τους χάριζαν με δανεικά την ευδαιμονία;

Τώρα ήταν "αγανακτισμένοι"... Και ανάμεσα σε αυτούς και εγώ!
Πως έρχεσαι ρε Κύριε και με ξυπνάς από το υπέροχο όνειρό μου;
Πως έρχεσαι ρε Τραπεζίτη και μου παίρνεις πίσω το σπίτι; Ξέχασες που πλακωνόσουν με τον Τραπεζίτη της άλλης Τράπεζας γιά το ποιός θα μου δώσει το Δάνειο;
Πως έρχεσαι ρε TOYOTA και μου παίρνεις το Τζίπ; Ξέχασες που ήλθα στην Έκθεσή σου γιά να πάρω ένα οικογενειακό αυτοκίνητο και φαγώθηκε ο Υπεύθυνος Πωλήσεων ότι ένα Τζίπ ήταν ότι πρέπει γιά μένα;
Και εσύ κυρία στο Τηλέφωνο από το Πολυκατάστημα των Ηλεκτρικών Ειδών τι εννοείς όταν μου λες ότι αν δεν πληρώσω την δόση, θα μου πάρεις την 50αρα τηλεόραση πλάσμα και το home cinema;

Αγανακτισμένος και εγώ ΝΑΙ - αλλά γιά άλλο λόγο απο τους υπόλοιπους 9.999.999 συμπατριώτες μου!
Αγανακτισμένος γιατί πίστεψα σε ανθρώπους "κούφιους" και "κενούς" και άφησα τον εαυτό μου να αλλάξει...
Από εκεί που ήμουν ευχαριστημένος με μιά επίσκεψη στην Μπουάτ του Γιάννη Αργύρη στην Πλάκα, ζήτησα... μπουζούκια, night club... Κι όχι πίσω πίσω... Πρώτο τραπέζι πίστα παρακαλώ!!!!
Από εκεί που μιά ωραία ταινία στο σινεμά της γειτονιάς μου το Σαββατόβραδο με έκανε να νιώθω όμορφα και να μιλάω γιά αυτήν με την γυναίκα μου επί ώρες ...αναζήτησα υπέροχα Σαββατοκύριακα στην Αράχωβα και στην Μύκονο! Και όσο γιά μετρητά;
Ας είναι καλά οι 5 πιστωτικές μου Κάρτες... Τι καλά που είχα κάνει (σκεφτόμουν) που δεν τις έστειλα πίσω στις ισάριθμες Τράπεζες που μου τις έστειλαν χωρίς να με ρωτήσουν...
Από εκεί που πλέον το Seat μου, δεν με ικανοποιούσε πιά γιατί δεν τόνιζε την προσωπικότητά μου και αναζήτησα "ενισχυτικά της" με βάση τα Μεταπολιτευτικά πρότυπα στο Τζίπ... εεεε τότε καλά να πάθω!!!!

Δεν είμαι αγανακτισμένος μόνο με τους ΑΛΛΟΥΣ...
Ειμαι ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ πρώτα από όλα με τον εαυτό μου....
Γιατί αυτοί τους οποίος εγώ επέλεξα να με κυβερνούν με έκαναν σαν τα μούτρα τους!!!!

Οπότε εγώ δεν μουντζώνω ΜΟΝΟ προς την Βουλή... αλλά και προς τον καθρέφτη μου!

Πάντα με πιάνει μιά θλίψη τις Κυριακές... γιατί θυμάμαι πάντα την μυρωδιά από το ψητό της μητέρας μου... Πάντα!!!!

(ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΑΝΕΧΘΗΚΑΤΕ ΤΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΜΟΥ)

ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ.... ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!!

Ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου (καθιστός δεξιά) συζητά με τον Γερμανό στρατηγό Γιοντλ (καθιστός δεύτερος από αριστερά) και τον Ιταλό στρατηγό Φερρέρο (προς τα δεξιά με την πλάτη προς τον φακό) το τρίτο και οριστικό πρωτόκολλο παράδοσης της Ελλάδας στη ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία. Θεσσαλονίκη, 23 Απριλίου 1941

ΑΚΟΥΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΤΡΑΓΚΑ ΣΤΟΝ Real FM ΚΑΙ ΣΤΟ EXTRA-3 ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕΥΟΝΤΑ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΩΣ "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ".....
ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ. ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΙΣΘΗΣΗ 'Η ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο Γ.ΤΡΑΓΚΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΩΣ "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ"....
ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ WIKIPEDIA ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ:

Ο Γεώργιος Τσολάκογλου του Κωνσταντίνου (Ρεντίνα Αγράφων, Απρίλιος 1886 – Αθήνα, 22 Μαΐου 1948) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, διορισμένος πρωθυπουργός κατά την περίοδο κατοχής της Χώρας 1941–1942 από τις δυνάμεις του Άξονα.

Το πραγματικό του επίθετο ήταν Τσολάκογλους και ήταν αμφιθαλής αδελφός του αντιστράτηγου Νικολάου Σπυρόπουλου. Κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό και στη συνέχεια εισήλθε στη Σχολή Υπαξιωματικών από την οποία αποφοίτησε το 1912 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού.

Ως αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο Τσολάκογλου συμμετείχε στις κυριότερες μάχες στους Βαλκανικούς Πολέμους, και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου και προάχθηκε κατ΄ εκλογή σε λοχαγό και ταγματάρχη και υπηρέτησε στο επιτελείο της 1ης Μεραρχίας στην οποία και αργότερα ανέλαβε επιτελάρχης. Συμμετείχε στην εκστρατεία στην Ουκρανία και στην Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής τάγματος ευζώνων του 1/39ου και αργότερα ως επιτελάρχης της 4ης Μεραρχίας, κατά την επίθεση του Αυγούστου το 1922. Στην επακολουθήσασα σύμπτυξη του Α΄ Σώματος Στρατού στο οποίο ανήκε ακολούθησε στην αρχή την φάλαγγα του στρατηγού Τρικούπη και λίγο πριν την Σμύρνη την φάλαγγα του στρατηγού Φράγκου. Αντισυνταγματάρχης το 1923, συνταγματάρχης το 1925 και ανώτατος πλέον αξιωματικός το 1935 διοίκησε διαδοχικά: Μεραρχία, την Σχολή Ευελπίδων, και το Γ΄ Σώμα στρατού, του οποίου την διοίκηση ανέλαβε αφού παρέδωσε τη διοίκηση Κρήτης που είχε αναλάβει το 1938, όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Το 1940, είχε φθάσει στον βαθμό του αντιστρατήγου και ήταν διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού (Δυτική Μακεδονία). Μετά την επίθεση των Ιταλών κατά τη μάχη του Μόραβα, με επιτυχημένο ελιγμό, και παρά τους δισταγμούς των ανωτέρων του, συνέβαλε στη πλήρη νίκη του υπ' αυτού Σώματος στρατού. Μετά την επίθεση όμως των Γερμανών κατά της Ελλάδος (6 Απριλίου 1941), την βαθιά στην συνέχεια διείσδυση αυτών προς την Θεσσαλονίκη στις 9 Απριλίου του 1941 και την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από το μέτωπο της Βορείου Ηπείρου, ύστερα δε από την αναχώρηση της Ελληνικήσ πολιτειακής ηγεσίας στην Μέση Ανατολή, ο Τσολάκογλου και ορισμένοι άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί του Στρατού έλαβαν την πρωτοβουλία για συνθηκολόγηση, κρίνοντας εκείνοι πως κάθε αντίσταση στους κατακτητές θα ήταν μάταιη.

Έτσι, στις 20 Απριλίου 1941, ημέρα του Πάσχα, σε συνεννόηση με τον διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Παναγιώτη Δεμέστιχα, τον διοικητή του Β΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Γεώργιο Μπάκο, και τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα, κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef "Sepp" Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Ο αρχηγός του Ελληνικού Στρατού, αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, σε τηλεγράφημά του προς το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου, κατήγγειλε την πρωτοβουλία του Τσολάκογλου ως αντίθετη προς τα συμφέροντα της πατρίδας, διέταξε την αντικατάσταση του Τσολάκογλου και αγώνα «μέχρι εσχάτου ορίου δυνατοτήτων». Ήταν όμως ήδη αργά.

Την επόμενη ημέρα (21 Απριλίου) στην Λάρισα, ο Τσολάκογλου, «υπό το κράτος βίας», υπέγραψε ως διοικητής της Ελληνικής Στρατιάς Ηπείρου και Μακεδονίας την άνευ όρων παράδοση του Ελληνικού Στρατού στους Γερμανούς. Εκ μέρους των Γερμανών, το πρωτόκολλο της παράδοσης συνυπέγραψε ο αρχηγός των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, στρατηγός φον Γκράιφφενμπεργκ (von Greinffenberg).

Στις 23 Απριλίου, ο Τσολάκογλου αναγκάσθηκε να υπογράψει στην Θεσσαλονίκη και τρίτο πρωτόκολλο με τον Γερμανό στρατηγό Άλφρεντ Γιοντλ (Alfred Jodl) και τον Ιταλό στρατηγό Αλμπέρτο Φερρέρο (Alberto Ferrero), για να ικανοποιηθεί και το γόητρο των Ιταλών.

Στα απομνημονεύματα του,^[1] ο Τσολάκογλου γράφει :

«Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος : Ή ν' αφήσω να συνεχισθή ο αγών και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του στρατού ν' αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως... "Τολμήσας" δεν υπελόγισα ευθύνας... Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»

Στις 30 Απριλίου του 1941 και ώρα 11 το πρωί ο Τσολάκογλου, χωρίς την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, που είχε αρνηθεί να τον ορκίσει, ορκίσθηκε από μόνος του (- διορίστηκε) στα Παλαιά Ανάκτορα, (σημερινή Βουλή), παρουσία των ανωτάτων διοικητών των δυνάμεων κατοχής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου του 1942. Κατά την πρωθυπουργία του, προσπάθησε να διατηρήσει τη δραχμή ως κατοχικό νόμισμα, πλην όμως η δέσμευσή του από τις Αρχές κατοχής είχε σαν συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση, που οδήγησε σε ραγδαίες αυξήσεις τιμών και πείνα, ενώ η χρυσή λίρα τότε αποθησαυριζόταν. Για την κατάσταση εκείνη οι Γερμανοί επέρριψαν ακέραιη την ευθύνη στους Ιταλούς που δεν έπραξαν τίποτε, κατά αρμοδιότητα που διατηρούσαν, για να προλάβουν αυτή την οικονομική εξέλιξη, αν και εισήγαγαν στη συνέχεια τη λεγόμενη "μεσογειακή δραχμή". Τελικά ο Τσολάκογλου παραιτούμενος από το αξίωμά του, μετά από πολλές πιέσεις που του άσκησαν εγγράφως οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, μεταξύ των οποίων οι Καφαντάρης, Σοφούλης, Γονατάς, Μάξιμος, Πάγκαλος, ακόμη και ο Ράλλης, αλλά και μετά από δύο ανεπιτυχείς γύρους διαπραγματεύσεων με τους Γερμανούς (Βερολίνο - Σεπτέμβριος 1942) και Ιταλούς (Ρώμη - Οκτώβριος 1942), που αφορούσαν τα ελληνικά δημοσιονομικά, στη συνέχεια ιδιώτευσε. Στην πρώτη αυτή κατοχική κυβέρνηση συμμετείχαν οι άλλοι δύο αντιστράτηγοι της συνθηκολόγησης, Δεμέστιχας και Μπάκος, ο επόμενος κατοχικός πρωθυπουργός (ιατρός) Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, που τελούσε χρέη αντιπροέδρου, καθώς και ο τότε υπουργός οικονομικών Σωτήριος Γκοτζαμάνης που διατηρήθηκε στην ίδια θέση από την επόμενη κυβέρνηση.

Μετά την απελευθέρωση, ο Τσολάκογλου συνελήφθη και παραπέμφθηκε στο δια της Συντακτικής Πράξεως με αριθμό 6/1945 συσταθέν Ειδικό Δικαστήριο, κατηγορούμενος για παράνομη συνθηκολόγηση που είχε προβεί με τον εχθρό, χαρακτηριζόμενη ως «συνθηκολόγησιν εν ανοικτώ πεδίω» και «πριν η υπ' αυτόν στρατιωτική δύναμις εκπληρώση πάν ό,τι το στρατιωτικόν καθήκον επιβάλλει» , καθώς και για εθνική αναξιότητα για την συνεργασία του, στη συνέχεια, με τις κατοχικές Δυνάμεις, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της χώρας. Στις 31 Μαΐου του 1945, το Ειδικό αυτό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά το Συμβούλιο Χαρίτων μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη.

Έχοντας προσβληθεί από λευχαιμία, νοσηλεύθηκε επί έναν χρόνο στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ), όπου και πέθανε τον Μάιο του 1948. Η κηδεία του έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Ο ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΤ'ΕΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΠΕΡΙΣΩΣΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ Ο ΑΓΩΝ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΠΑΡΕΔΟΘΗ ΣΧΕΔΟΝ ΑΜΑΧΗΤΙ....

ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΩ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑΝ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ, ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΠΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΧΕΣ - ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΑΛΙΧΛΗ ΣΤΑ 1922 ΣΑΝ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ - ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΠΡΑΞΗ (ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ)!!!!

ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΜΙΑ ΠΙΘΑΝΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ....

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΛΗΘΗΚΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΙΝΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 1941 ΟΠΟΥ ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ Η ΑΘΗΝΑ ΥΠΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΤΗΣ!

ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ.... (Γιατί διαφωνώ με τον Γ.Τράγκα)

Ο Γεώργιος Τσολάκογλου, υπόγραψε την Συνθηκολόγηση όταν ο άνισος αγώνας ήταν πλέον μάταιος και στο σκεπτικό του υπήρξε η προστασία του μέχρι πριν λίγο μαχόμενου Στρατεύματος από αντίποινα ΚΥΡΙΑ των Ιταλών!

Δεν είχε άλλη επιλογή!

Δεν είχε κάτι άλλο να κάνει εναλλακτικά! Απλά σε αυτόν έτυχε να πάρει την πρωτοβουλία της υπογραφής της Συνθηκολόγησης!

Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος, ζήτησε ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΠΡΑΞΙΕΣ με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, να ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕΙ "υπερθεματίζοντας" στην ανικανότητα της Ελλάδος να ...αντισταθεί ή καλύτερα να σταθεί στα πόδια της!!!!

Επίσης ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος, είχε εναλλακτικές λύσεις! Εναλλακτικές λύσεις που συνειδητά δεν τις χρησιμοποίησε!

Όταν ο Ιβάν Σαββίδης, ομογενής στην Ρωσία και προσωπικός φίλος του Πούτιν, έκλεισε ένα ραντεβού γιά τους δύο άνδρες, με σκοπό να συζητήσουν πως η Ρωσία θα μπορούσε να βοηθήσει οικονομικά την Ελλάδα, ο Γ.Παπανδρέου Jr, όχι μόνο δεν εκμεταλλεύτηκε αυτήν την συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του, αλλά τον ζάλισε με τις συνήθεις ανοησίες του... όπως η "πράσινη ανάπτυξη" (όπως λέμε "πράσινα άλογα")!

Όταν πάλι οι Κινέζοι - οι οποίοι έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για επενδύσεις σε μιά χώρα της ΕΕ που βρίσκεται γεωγραφικά σε στρατηγική θέση στην Μεσόγειο - έδειξαν την πρόθεση να επενδύσουν μεγάλα ποσά στην Ελλάδα, γεγονός που θα έδινε μιά ανάσα από τον βρόγχο του χρέους, πάλι ο Γ.Παπανδρέου "σφύριζε αδιάφορα" !!!!!

Τέλος ενώ οι Ευρωπαίοι έδειχναν μουδιασμένοι από το πρόβλημα που προέκυψε στην Ευρωζώνη εξ αιτίας της Ελλάδος, ο Γ.Παπανδρέου τους έδειξε τον δρόμο της καθυπόταξης του Έλληνα, ζητώντας αυτοβούλως να πάει στο Δ.Ν.Τ. και μιλώντας γιά "Τιτανικό".....

Σαν να τους έλεγε "ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΤΕ ΜΑΣ" !!!!!

Και πριν κάν του ζητήσουν οτιδήποτε οι Νεο-Ναζιστές της Μέρκελ, τους είπε: "Εδώ είναι τα ασημικά μας, ελάτε να τα πάρετε..."!!!!

ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΟΝ Γ.ΤΡΑΓΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ Ο Γ.ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Ο Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ....

Ο ΜΕΝ ΠΡΩΤΟΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΠΟΛΕΜΟΥ, Ο ΔΕ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΕΙΡΗΝΗΣ!

ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ (τότε) ΜΕ ΔΟΣΙΛΟΓΟ (τώρα) ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΜΙΚΡΗ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΑ' ΔΕ!!!!

ΕΤΣΙ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ;;;;;

Υ.Γ. Με βάση τις γνώσεις μου περί Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, πιό πολύ θα ταίριαζε ο χαρακτηρισμός "ΡΑΛΛΗΣ" ή "ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ" στον Γεωργάκη, οι οποίοι ήταν καραμπινάτοι και συνειδητοί δοσίλογοι... παρά "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ" !

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ"

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Προσκαλώ όλους και όλες σας, στην επίσημη Παρουσίαση του Βιβλίου,
"ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ" από τις Εκδόσεις Πελασγός,

την Τετάρτη 2 Νεομβρίου 2011 στις 19.00
στο Ξενοδοχείο PRESIDENT - Λ.Κηφισίας 43 Αμπελόκηποι - ΑΘΗΝΑ.

Οι Κεντρικοί Ομιλητές θα είναι οι:
ο κ. Ιωάννης Κακολύρης, Ιστορικός Συγγραφέας, και τ.Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών,
ο κ. Αντώνης Δούλας, Βετεράνος Πολεμιστής ΕΛΔΥΚ το 1974, και Γ.Γ. του Συλλόγου Βετεράνων Κύπρου '74 "ΑΕΙ ΜΑΧΙΜΟΙ" και
εγώ ως ο Συγγραφέας του.

Χαιρετισμό θα απευθύνουν οι:
η κα Ελένη Γρίβα, αδελφή του αγνοούμενου υπερασπιστή του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ Δεκανέα (ΕΜ) Χρήστου Γρίβα, και Γ.Γ. του Συλλόγου γιά τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Οικογενειών Αγνοουμένων και Πεσόντων Κύπρου 1974 και
ο κ. Νίκος Αργυρόπουλος, Βετεράνος Πολεμιστής 21 ΕΑΝ το 1974, και Πρόεδρος του Συλλόγου Βετεράνων Κύπρου '74 "ΑΕΙ ΜΑΧΙΜΟΙ"

Θα συντονίσει ο Εκδότης κ. Γιάννης Γιαννάκενας

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ...!!!!!

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ....!!!!!

28η Οκτωβρίου σε μερικές μέρες!

Γιά κάποιους δεν σημαίνει τίποτα, απλά μιά μέρα αργίας που δίνει την δυνατότητα γιά μιά βόλτα στο Ζάππειο, γιά ένα καφέ στην Αίγλη και το μεσημέρι γιά ένα κοψίδι στα Βλάχικα στην Βάρη!

Γιά κάποιους άλλους άλλους - ανάμεσα σε αυτούς και στον 48χρονο πλέον γράφοντα - είναι μιά μέρα συγκίνησης και προβληματισμού, μιά μέρα περηφάνειας, αλλά και μιά μέρα πίκρας!

Κάποιος θα μπορούσε να πει "Καλά βρε αδελφέ, καταλαβαίνω το μέρα περηφάνειας, αλλά το μέρα πίκρας γιατί;"

Αυτό θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω στις παρακάτω γραμμές του κειμένου μου, και ελπίζω να τις καταλάβετε (και εν τοιαύτη περιπτώσει, όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!)

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τι γιορτάζουμε σε μερικές μέρες;

Γιορτάζουμε την επέτειο του Ηρωικού "ΟΧΙ"

Ενός ΟΧΙ που είπε ένας δικτάκτορας σε μιά Υπερδύναμη εκείνης της εποχής, όταν αυτή ζήτησε την ταπείνωση της Ελλάδας και την μετατροπή των Ελλήνων από Ελεύθερους Ανθρώπους σε Σκλάβους!

"Το ΟΧΙ το είπε ο Λαός!" θα μου αντιτείνει ο σύγχρονος μηδενιστής Αριστερός, ψευτοπροοδευτικός κουλτουριάρης, διαβάζοντας την Αυγή σε ένα "in" Cafe' του Κολωνακίου!

Εδώ το θέμα παίρνει πολύ συζήτηση και βέβαια γιά να είμαι πιό περιεκτικός και σύντομος σε αυτά που λέω, θα δώσω την δική μου άποψη σε αυτήν την ευκόλως και ελαφρά τη καρδία εκφραζόμενη πεποίθηση της Νεοταξικής Ελληνικής Αριστεράς!

Είτε το θέλουν κάποιοι λοιπόν είτε όχι, το "ΟΧΙ" το είπε όχι ο Λαός εκείνο το ξημέρωμα της 28η Οκτωβρίου 1940, αλλά ένας - όπως τον αναφέρουν - δικτάτορας: ο Ιωάννης Μεταξάς!

Ο Ελληνικός Λαός το στήριξε, το μετουσίωσε σε πολεμική πράξη, το πήρε και το έκανε σημαία του και το μεταμόρφωσε σε μιά ηρωική πραγματικότητα στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας... Αλλά το "ΟΧΙ" το είπε ο Ι.Μεταξάς!

Αυτή είναι η αλήθεια κύριοι!

Διότι αναλογισθείτε τι θα γινόταν αν εκείνο το βράδυ που τον επισκέφθηκε εκτάκτως και επειγόντως ο Ιταλός πρέσβης στην οικία του, γιά να του επιδώσει το ιταμό Τελεσίγραφο του Μουσολίνι, εκείνος δεν έκανε την υπέρβαση του να ξεπεράσει τις ιδεολογικές συγγένειες με την Ιταλία και το καθεστώς της, και δεν συναισθανόταν την Ιστορική Ευθύνη που έφερε στους γέρικους ώμους του εκείνη την στιγμή σαν γνήσιος Έλληνας και υπέρ πάντων ως Εθνικός Κυβερνήτης και απαντούσε "ΝΑΙ" τι θα γινόταν;

Το πρωί ο Ελληνικός Λαός θα ξυπνούσε υπό Ιταλική Κατοχή, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο κομμάτι του Εθνικού γεωγραφικού κορμού!

Κάποιος θα μου απαντήσει "αν συνέβαινε αυτό, ο λαός θα αντιδρούσε, θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του κλπ κλπ κλπ"

Τίποτα από όλα αυτά δεν γινόταν τουλάχιστον τον πρώτο καιρό! Ο λαός, θα ένιωθε προδομένος, ναι πικραμένος ναι, ταπεινωμένος σίγουρα, αλλά θα έκανε πολύ καιρό να συνέλθει...

Όπως έκανε πολύ καιρό να συνέλθει όταν η Ελλάδα καταλήφθηκε από τους Γερμανούς το 1941, μέχρι την στιγμή που τα πρώτα τμήματα Ανταρτών εμφανίσθηκαν στα Ελληνικά βουνά, ξεκινώντας το Έπος της Εθνικής Αντίστασης!

Ακόμα και επιφανείς Αριστεροί της εποχής παραδέχθηκαν τότε ότι ο Ιωάννης Μεταξάς λειτούργησε τότε ως Εθνικός Κυβερνήτης, υπακούωντας στο Ελληνικό DNA και στο αρχαίο αίμα των Ελλήνων που έτρεχε στις φλέβες του!

Εκείνη την μέρα έπαψε να είναι ο "μισητός" (κατά πολλούς - δίκαια ή άδικα) δικτάτορας, που ιδεολογικά ήταν προσκείμενος στις αρχές του Εθνικο-Σοσιαλισμού, που είχε καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα το '36 και έγινε ο "μπροστάρης" και εμπνευστής του Εθνικού Αγώνα κατά των ιταμών Εισβολέων!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΥΡΙΟΙ...

Και με τα "Το ΟΧΙ το είπε ο Λαός" που έτσι άκριτα, με καθαρά ιδεολογικά - αλλά μη ιστορικά τεκμηριωμένα - ελατήρια αναφωνείτε δεν αλοιώνετε την Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία και την προσφορά του καθενός!

Ομως όπως είπα στην αρχή του άρθρου μου, αυτήν την μέρα νιώθω πίκρα...

Πίκρα γιατί προσγειώνομαι στην σύγχρονη τραγική πραγματικότητα...

Την πραγματικότητα του ΔΝΤ, της Μέρκελ, της Κύπρου, των Ιμίων, των Γκρίζων Ζωνών, της Συμφωνίας της Μαδρίτης!

Την πραγματικότητα του Γιωργάκη, του Πάγκαλου, του Σημίτη, του Βενιζέλου, της Διαμαντοπούλου, της Ντόρας και του Τσίπρα!

"Έχουμε απωλέσει μέρος της Εθνικής Κυριαρχίας μας" λέει ανερυθρίαστα ο νεο-Κουίσλιγκ Πρωθυπουργεύων της Νέας Τάξης Πραγμάτων στην Ελλάδα! Χάσαμε την Εθνική μας Κυριαρχία... Μάλιστα... Και χωρίς να πέσει ούτε μιά ντουφεκιά!!!

"Ε τι θέλατε να κάνουμε πόλεμο γιά μιά σημαία και δέκα κατσίκιες" είχε πει ο Πάγκαλος την επομένη των Ιμίων χωρίς να ντρέπεται και χωρίς να συναισθάνεται το βάρος του ηρωικού ονόματος του παππού του που έφερε στους ώμους του! Την προηγουμένη είχε πει στον Α/ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη "Αρχηγέ δεν μπορείς να πεις ότι την σημαία την πήρε ο άνεμος;" ...Τέτοια κατάντια!

"Ευχαριστούμε την Κυβέρνηση των ΗΠΑ" είπε ο προοδευτικός σοσιαλιστής κ.Σημίτης όταν ακόμα ήταν νωπό το αίμα των τριών παλληκαριών που έπεσαν από τα τουρκικά πυρά, με το ελικόπτερο του "Ναυαρίνο"! Και σήμερα διμοιρίες των ΜΑΤ φυλάσσουν ακόμα το σπίτι του, λες και κάποιος έχει πλέον σκοπό να ασχοληθεί με το ξεφτυλισμένο σαρκίο του!

"Πιστεύω ότι ο Κυπριακός Λαός θα σκεφθεί ώριμα το συμφέρον του με βάση τα σημερινά τετελεσμένα που κυριαρχούν πλέον στην μεγαλόνησο και θα υπερψηφίσει το Σχέδιο του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. κ.Κόφι Ανάν" είπαν και ο Γιωργάκης αλλά και η Ντόρα σε άλλη μιά νέα πρόκληση της Νέας (πλέον) Παγκόσμιας Τάξης πραγμάτων....

Μα τι καταντήσαμε πιά;

Ασπόνδυλα ανθρωπάκια με μόνη προσδοκία τα ψίχουλα που απέμειναν από τον πετσοκομμένο μισθό, την διατήρηση μας στην θέση μας στο Δημόσιο, ενός καλού καφέ στους πεζόδρομους των Εξαρχείων ή σε κάποιο cafe στο Κολωνάκι, μιάς καλοψημένης μερίδας παϊδάκια στα Βλάχικα και ενός ξενέρωτου φιλμ στο DVD το βράδυ πριν κοιμηθούμε αποκαμωμένοι από την κούραση της άδειας ζωής μας στον καναπέ του διαμερίσματός μας που ακόμα χρωστάμε στην Τράπεζα;

Που πήγε αυτό το "Πνεύμα του Μετώπου" τότε που ΟΛΟΙ οι Έλληνες, άφησαν γυναίκα, μάνα, παιδιά, οικογένεια, περιουσία (ελάχιστη ή μεγάλη) και "με το χαμόγελο στα χείλη" απέδειξαν ότι "οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες";

Που πήγε αυτός "εθνικός μας τσαμπουκάς" που δεν σηκώναμε "μίγα στο σπαθί μας" όταν κάποιος μας έθιγε τα "όσια και τα ιερά" μας;

Αναλώνεται καθημερινά στις πολιτικές συζητήσεις του καναπέ, στις κραυγές μέσα από το Διαδίκτυο ρουφώντας ταυτόχρονα με θόρυβο τον φραπέ μας, στις μπουνιές κάθε Κυριακή στα γήπεδα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϋ, ή την έξοδο κατά πλατεία μεριά "να τα κάνουμε όλα λίμπα" !!!!!....

Και Εθνικά πλέον ευνουχισμένοι αναμένουμε βοήθεια από την "Εσπερία" όχι μόνο στα οικονομικά μας, αλλά και στα δίκαια μας απέναντι στους γυφτο-Σκοπιανούς, στους Αλβανούς, και τους αδηφάγους Τούρκους, όπως αλίμονο κάποτε περίμενε και ο τελευταίος Έλληνας Αυτοκράτορας εκείνες τις τραγικές μέρες του Μαίου του 1453... Και όλοι ξέρουμε την κατάληξη!

Διότι η "Εσπερία" απέδειξε ότι αν το 1453 ήταν ένα Club Καθολικών Αντι-Ορθοδόξων, σήμερα είναι ένα Club Τοκογλύφων και Ανθελλήνων, που στα τυχόν λάθη του Νεο-Έλληνα, ψάχνει άλλοθι γιά τις αμαρτίες της! Με μία Μέρκελ που αντί να ευχαριστεί τις μετα-Πολεμικές Ελληνικές Κυβερνήσεις που δεν απαίτησαν τις Πολεμικές Αποζημειώσεις - πράγμα που θα ήταν Οικονομικό πλήγμα γιά την Γερμανία - μας απειλεί μέσω των φερεφώνων της ότι ..."Θα πρέπει να πουλήσουμε τον Παρθενώνα" γιά να ξεχρεώσουμε τα Δάνεια που πήραν οι εκάστοτε "νταλαβεριτζήδες" Πολιτικοί Ταγοί μας!!!!

Για αυτό πικραίνομαι... Γιατί ενώ έζησα ως έφεδρος δύο περιόδους παρολίγο πολεμικής σύγκρουσης (μία τον Νοέμβριο του 1983 με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντεκτάς στην κατεχόμεη Κύπρο υπηρετώντας στο Πύθειο Έβρου και μία ως επιστρατευμένος στην κρίση του Σισμίκ, γνωστή ως κρίση του Μάρτη κοντά στους Κήπους Έβρου), είδα ότι οι πολιτικοί ταγοί μας από τα τέλη της προηγούμενης χιλιετίας, δεν είναι πιά εθνικά-Έλληνες αλλά "κάτι άλλο", με ότι πιό αρνητικό έχει αυτή η ιδιότητα γιά τον σύγχρονο Έλληνα!

Πως θα αντιδρούσε ο Ιωάννης Μεταξάς αν η κα Μέρκελ του ζητούσε να πουλήσει τον Παρθενώνα;

Πως θα αντιδρούσε ο Δαβάκης, ο Κατσιμήτρος, ο Ιατρίδης του "Παπανικολή" αν ζούσαν την νύχτα με την κρίση στα Ίμια;

Πως θα αντιδρούσε ο "Ανώνυμος Έλληνας Πολεμιστής" της Αλβανίας, του Ρούπελ και της Κρήτης, όταν καταλάβαινε ότι οι Τούρκοι κατέλαβαν Ελληνική Γη έστω γιά λίγη ώρα έστω σε χώρο έκτασης μιάς βραχονησίδας;

Αλλά τι ρωτάω....;

ΤΟΤΕ ΤΟ 194Ο, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ...!!!

(το παρόν άρθρο αποτελεί επικαιροποίηση παλαιότερου άρθρου μου με τον ίδιο τίτλο)